بو و طعم انواع چوب

 

بو و طعم انواع چوب

بوی چوب، ناشی از وجود مواد استخراجی فرار در چوب است.

مواردی که چنین موادی در چوب وجود دارد اکثراً در دیواره سلول های چوب درون ذخیره می شود با توجه به این که این گونه مواد استخراجی معمولاً فرار هستند از این رو چوب تازه قطع شده در ابتدا معطر است و پس از مدتی که در معرض هوای آزاد قرار گرفت بوی خود را به تدریج از دست می‌دهد.

به همین دلیل در چوب های تازه وارد شده بوی چوب محسوس‌تر می باشد، همچنین در برخی موارد حمله قارچ های چوب خوار و یا باکتری ها ممکن است باعث تجزیه دیواره سلولی شده ایجاد بود در چوب کنند.

نقش بو در تشخیص چوب

تشریح و بیان بوی چوب مانند رنگ آسان نیست ولی بعضی از چوب ها به کمک بوی مخصوص آنها شناسایی می‌شوند.

چوب سدرها و سروها دارای بوی مطبوعی هستند و انواع کاج‌ها نیز بوی رزین می‌دهد.

در بین سایر گونه ها “چوب دار تالاب”،”ساسافراس”و “بداغ‌ها” بعضی مواقع دارای بوی نامطبوعی می باشند و چوب درون “کاتالپا” بوی نفت می دهد.

چوب یکی از گونه های “افرا” هنگامی که گرم و مرطوب است بوی مربای توت فرنگی می دهد.

چوب “تیک” بوی چرم سوخته و چوب گونه “سراتوپتانوس” بوی کارامل می دهد.

چوب بعضی از گونه های مناطق استوایی نیز بوهای مختلف دارند و بر حسب بویی که دارند با نام‌های چوب “کافور”، چوب “سیر”، چوب “تمشک”، چوب “عطسه” و غیره معروف می باشد.

از چوب های داخلی ایران، “زربین” که از خانواده سروهاست دارای بوی مطبوع و “سرخدار” دارای بوی نامطبوعی است.

با این وجود به دلیل اینکه بعضی از چوب ها فاقد بوی به‌خصوصی هستند و به علاوه، بوی چوب ها در اثر گذشت زمان و تأثیر عوامل خارجی به تدریج کاهش می یابد، بنابراین تشخیص چوب با استفاده از بو، همیشه میسر نیست، اما در شناسایی چوب موثر است.

تاثیر بوی چوب در کاربرد آن

بوی چوب، ممکن است از جمله محاسن آن محسوب شود و در تعیین کاربرد آن تأثیر بسزایی داشته باشد، برای مثال چوب “سدر اسپانیایی” که نوعی درخت پهن برگ است به دلیل بوی مطبوعی که دارد برای ساخت جعبه تزیینی (مثل شکل زیر) و برخی دیگر از سدرها و سروها برای ساخت کمد لباس مورد استفاده قرار می گیرد.

 

بو و طعم انواع چوب

 

چوب بعضی از گونه ها مانند “صندل”، برخی از “اکالیپتوس‌ها”، “سدرها” و “سدر اسپانیایی” به خاطر بوی معطر مخصوصی که دارند برای ساخت وسایل تزیینی و تجملی مانند: گلدان، مجسمه، مهره شطرنج و غیره مورد استفاده قرار می گیرند و یا اغلب مدادهای مرغوب به دلیل خوشبویی از چوب گونه‌های مختلف “سروها” و یا “ارس” ساخته می شود.

در حالی که در صنعت سبدسازی و جعبه‌های حمل و نقل و بسته‌بندی مواد غذایی، بوی چوب جز معایب محسوب می‌شود، زیرا بوی چون ممکن است روی بوی مواد غذایی تاثیر بگذارد. در این گونه موارد استفاده از چوب های بدون بو ارجحیت دارد.

 

تاثیر بو در دوام طبیعی چوب

بعضی از چوب ها دارای بوی مخصوصی هستند که حشرات چوبخوار را از خود دور می سازند و یا به عبارت دیگر حشره‌گریز هستند و به همین دلیل دوام طبیعی آنها زیادتر از چوبهای بدون‌بو است.

برای نمونه در شمال ایران، اغلب کمدهای لباس را از چوب “زربین” می‌سازند زیرا چوب “زربین” دارای بوی مخصوصی است که باعث می‌شود حشرات چوبخوار به آن نزدیک نشوند و در نتیجه برای سال‌ها دوام پیدا کرده و سالم می مانند، البته گفتنی است که فقط داشتن بوی حشره‌گریز دلیل بادوام بودن چوب نیست، زیرا برخی از چوب ها وجود دارند که دارای دوام طبیعی زیادی هستند، ولی فاقد هرگونه بوی مخصوص هستند.

کاربرد طعم در شناسایی و مصرف چوب

طعم چوب نیز ناشی از وجود مواد استخراجی در چوب است که در بعضی موارد می تواند در شناسایی و مصارف چوب موثر واقع شود.

طعم معمولاً در چوب های تازه قطع شده محسوس‌تر است که البته در چوب‌درون آن را بهتر می توان تشخیص داد.

چوب هایی مانند “بلوط” و “شاه بلوط” که حاوی مقدار مواد استخراجی هستند طعم تلخ دارند.

معمولاً طعم چوب عامل عمده در تشخیص و شناسایی چوب محسوب نمی شود، اما ممکن است در بعضی موارد در تشخیص چوب‌های مختلف که از نظر ساختمان ماکروسکوپی تشابه زیادی دارند، مورد استفاده قرار گیرد.

برای مثال چوب گونه “لیبوسدروس” و درخت “نوش” از لحاظ ساختمان ظاهری بسیار شبیه بهم هستند، اما “لیبوسدروس” دارای طعمی گس و طعم “نوش” تلخ است.

طعم چوب‌ها در تعیین کاربرد آنها از جمله در ساخت ظروف غذاخوری، قاشق‌چوبی، چوب‌بستنی و غیره بسیار با اهمیت است.

 

ارسال دیدگاه